Bogowie (2014)

Reżyseria: Łukasz Palkowski

Scenariusz: Krzysztof Rak

Zdjęcia: Piotr Sobociński jr

Muzyka: Bartosz Chajdecki

Produkcja: Polska

Gatunek: Dramat,biograficzny

Czas trwania: 112 minut

W rolach głównych: Tomasz Kot, Piotr Głowacki, Szymon Warszawski, Magdalena Czerwińska

Ocena: 8,5/10

 

 

 

Zbigniewa Religę w filmie „Bogowie”, w reżyserii Łukasza Palkowskiego, poznajemy w momencie, gdy zajmuje stanowisko docenta w Klinice Kardiochirurgii Instytutu Kardiologii w Warszawie, kierowanej przez Wacława Sitkowskiego. Jest rok 1984. Polska Rzeczpospolita Ludowa trwa w najlepsze a lekarze, bez względu na aktualnie panujący ustrój polityczny, walczą o ludzkie życie. Niezwykle ambitny docent Religa, pełen wiary w postęp, marzy o rozwoju polskiej kardiochirurgii a co za tym idzie o pierwszym udanym polskim przeszczepie ludzkiego serca. Niestety w Klinice Kardiochirurgii w Warszawie jego marzenia trafiają na mur niewiary w powodzenie takiego przedsięwzięcia i strachu przed odpowiedzialnością za ewentualne niepowodzenie. Determinacja jednak Zbigniewa Religi jest ogromna. Rzuca wszystko. Pracę, Warszawę, swe mieszkanie i wbrew protestom żony jedzie urzeczywistniać marzenia w Zabrzu. Tam w 1984 r. staje na czele Kliniki Kardiochirurgii i rozpoczyna walkę o wiele ludzkich istnień, których jedyną szansą jest przeszczep organu bez którego życie nie jest możliwe, serca.

Wilk z Wall Street (The Wolf of Wall Street, 2013)

Reżyseria: Martin Scorsese

Scenariusz: Terence Winter

Zdjęcia: Rodrigo Prieto

Muzyka: Howard Shore

Produkcja: USA

Gatunek: Dramat, komedia,biograficzny

Czas trwania: 179 minut

W rolach głównych: Leonardo DiCaprio, Jonah Hill, Margot Robbie, Matthew McConaughey, Kyle Chandler

Ocena: 8,5/10

Hedonizm, to pochodzące z języka greckiego słowo, oznacza pogląd, doktrynę, uznającą przyjemność, rozkosz za najwyższe dobro i cel życia, główny motyw ludzkiego postępowania. Unikanie cierpienia i bólu jest głównym warunkiem osiągnięcia szczęścia (źródło Wikipedia).

Kiedy 19 października 1987 r. Jordan Belfort zdał egzamin na maklera giełdowego, na międzynarodowych rynkach doszło do kolejnego wielkiego załamania. Rozpoczął się kolejny światowy kryzys finansowy. Czarny poniedziałek stał się dla Belforta końcem marzeń o zawrotnej karierze na Wall Street.

Szczęśliwy traf sprawił jednak, że ambitny i potrafiący sobie radzić w każdej sytuacji makler trafił do firmy, która w czasie światowego kryzysu wciskała kurom domowym i drobnym sklepikarzom akcje śmieciowe. Wykorzystał nadarzającą się szansę a także własny wrodzony talent i wkrótce wraz z grupą podobnych sobie, choć może mniej utalentowanych, zbudował firmę, która szturmem trafiła na Wall Steet. Fortuna, kobiety, seks, alkohol i narkotyki a także nieczyste zagrywki, korupcja i nielegalne interesy stały się chlebem powszednim Belforta i jego współpracowników, budząc jednocześnie coraz większe zainteresowanie ze strony Komisji Papierów Wartościowych i FBI.

Wyścig (Rush, 2013)

Reżyseria: Ron Howard 
Scenariusz: Peter Morgan

Zdjęcia: Anthony Dod Mantle

Muzyka: Hans Zimmer

Produkcja: Niemcy, USA, Wielka Brytania

Gatunek: Biografia, Dramat, Film sportowy

Czas trwania: 123  minuty

W rolach głównych: Chris Hemsworth, Daniel Brühl,  Alexandra Maria Lara, Olivia Wilde
Ocena: 8,5/10 

Czego można oczekiwać po filmie opowiadającym o legendach Formuły 1? Zdecydowanie nie na to liczyła i zostałam zmiażdżona przez ogrom własnego zaskoczenia, dodam tylko – pozytywnego zaskoczenia.

„Wyścig” Rona Howarda to pean na cześć mistrza Formuły 1 – Nikiego Laudy. Film opowiada pełną pasji historię rywalizacji dwóch niezrównanych kierowców – rzeczonego już Laudy i Jamesa Hunta. Ci dwaj bohaterowie są skrajnie różni. Anglik James Hunt to obdarzony ogromnym temperamentem, szalony playboy, kochający maksymalne ryzyko i nazywający swój bolid jeżdżącą trumną. Jest pełen życia. Czerpie z niego garściami i zdaje się nie przejmować nikim i niczym na drodze do sukcesu. Tkwi w nim jednak też mały, wrażliwy chłopiec, który najbardziej na świecie boi się śmierci, lecz nie potrafi odmówić sobie w żaden sposób ogromnej dawki adrenaliny jaką daje mu ściganie się na torze. Austryjak Niki Lauda zdaje się być całkowitym przeciwieństwem Hunta. To perfekcjonista w każdym calu, wyważony i dość chłodny w obyciu. Dla niego ryzyko jest dopuszczalne, lecz tylko w dokładnie określonym zakresie. Jest skrupulatny i skupiony na sobie. Nie przejmuje się tym, że nie cieszy się powszechną sympatią. Wręcz czerpie z tego swą siłę. To kompletny outsider. Niemniej i on ma cieplejszą i można rzecz ludzką stronę. Pod zimną powierzchownością kryje się też człowiek, który ma uczucia i którym targają wręcz filozoficzne rozterki.